Brewiarz z 1856 r. który dokładnie opisuje erę Antychrysta

Medytacja o sądzie ostatnim

Księga pierwsza.

Kto będzie sądził, kogo, kiedy, jak? Co za znaki uprzedzą Sąd Ostatni?

Sędzią będzie Chrystus, Bóg i Człowiek poruczony, mając ten urząd od Ojca niebieskiego, krwawych prac przy męce podjętych. Będzie sądził wszystkich ludzi na górze Oliwnej i dolinie Jozafata, aby gdzie miłosierdzie wyświadczył odkupując nas, tam sprawiedliwość pokazał, kiedy to będzie, żadnemu nie jest oznajmiono, tylko odpowiedziano, że sprawiedliwie sądzić będzie.

Siedem znaków sąd straszliwy poprzedzających.

Najprzód sąd osobny, każdego bowiem dusza po wyjściu z ciała otrzyma wyrok od Boga, ciało zaś na ostatnim sądzie.

Drugi znak: prześladowanie wielkie od Antychrysta, to jest przeciwnika Chrystusowego, na którego oczekują żydzi. Ten się urodzi w Babilonii z pokolenia Dan za sprawą szatańską, jak do lat przyjdzie da się obrzezać w Jeruzalem, opowie żydom, że jest Mesjaszem onym obiecanym, będzie wielkim hipokrytą i odludkiem, pokazując im światłość, a wielce niepowściągliwym będzie, wielkiej nauki od czarta nabędzie. Przystanie do niego wiele żydów, czarnoksiężników, których pewnym znakiem piętnować będzie i tak przez zmyśloną świątobliwość, sztuczne rozumowania, pogróżki, upominki, naostatek przez okrutne męki, zabijanie wiernych, trzecią część prawie ludzi oprócz żydów i pogan za sobą pociągnie. Żydzi kościół w Jeruzalem zbudują, który Rzymianie spustoszyli, tam obraz swój postawić każe, któremu jako też i osobie swej pokłon boski oddawać każe, takiej albowiem pychy będzie. Takie wiernych uciśnienie, że im ani chleba kupić, ani wody z rzeki albo źródła wziąć dla posiłku nie dozwolą, jeżeli jego pisania albo znaku mieć nie będą, wszędzie morderstwa, zabijania, okrucieństwa, iż gdyby nie skrócone były dni one, ledwie by kto był zbawiony, mówi Ewangelia święta.

Trzeci znak.

Powstaną Enoch i Eliasz Prorocy, którzy będą w Wierze jednych utwierdzać, drugich do niej osobliwie żydów nawracać, a to przez 3 lata i dni 160, jako i Chrystus. O czym, gdy dowie się Antychryst, każe ich okrutnie zabić i będą ciała ich leżały przez pół czwarta dnia w Jeruzalem jawnie. Ci co ich zabiją cieszyć się będą, ale usłyszą głos z nieba: Enochu i Eliaszu powstańcie!

Tedy powstaną i w obłoku wstąpią do nieba. Antychryst piętnaście dni po ich śmierci żyć będzie i panować. Potem dla utwierdzenia, którzy za nim szli i onemu wierzyli jako Bogu, pójdzie na górę Oliwną, i stamtąd na wzór Chrystusa Pana, zechce wstępować do nieba, gdy za mocą szatana będzie w powietrze podniesiony, Michał święty z rozkazu boskiego strąci go i do piekła pośle.

Doktorowie niektórzy rozumieją, że to będzie w ostatni dzień zapustu.

Czwarty znak.

Zaćmienie słońca i księżyca: gwiazdy z nieba spadać będą i moce niebieskie poruszone będą.

To się stanie po zabiciu Antychrysta, albowiem 45 dni będą spokojne, bo prześladowcy jego cieszyć się i żenić będą. Grzesznicy zaś co upadli żałować, pokutować i nawracać się zaczną do Chrystusa. Lubo może się tłumaczyć i duchownie. Chrystus jest słońcem, który promienie miłosierdzia swego, chmurą sprawiedliwości zasłoni. Księżycem Najświętsza Panna, żadnego na ten czas ratunku i pomocy nie dając grzesznikowi. Gwiazdami są święci pańscy, żadnego światła zastawienia się grzesznikowi nie użyczający.

Piąty znak.

Ogień albo zgorzenie wszystkiego świata; jako bowiem pierwszy sąd na człowieka, by przez wodę albo potop był karany dla ognia wszeteczności, tak drugi przez ogień dla oziębłej na świecie ku Bogu i bliźniemu miłości. Ten ogień czworaką będzie miał własność:1) w piekle dręcząc potępionych, 2) w czyśćcu od pozostałego karania gorejące duszę czyszcząc: 3) na ziemi wszystkie drzewa, budynki, bydlęta, ptactwo, ryby, nawet pożerając: 4) Powietrze i inne żywioły polerując i do odnowienia przysposabiając. Szósty znak. Zmartwychwstanie wszystkich ludzi, co od stworzenia świata, tak źli jako też i dobrzy z ziemi, w grobach swych spoczywają. Pośle Chrystus Aniołów swoich z trąbami, których głos: powstańcie umarli, a stawcie się na sąd: abyście otrzymali nie tylko wedle duszy, ale wedle ciała nagrodę. Powstaną wszyscy i poruszą się z grobów w jednym momencie, tak sprawiedliwi jako i potępieni. Święci Ojcowie rozumieją, że to nastąpi w sam dzień Zmartwychwstania Pańskiego. 

A Psalmista święty mówi:  Niech powstaną bezbożni na sąd: to znaczy, że potępieni nie powstaną do chwały, ale powstaną na karę, tak wszyscy powstaną, ale w różnej postawie: bo sprawiedliwych ciała bardzo przeczyste i ozdobne będą: ujrzą z żalem potępieni jaśniejące ich umartwienia, pokuty, które dla Chrystusa znosili. Potępionych ciała będą zeszpecone, straszliwe, obrzydliwe, dla sprośnych grzechów, których się dopuszczali, jako larwy jakie potępieńcy powstaną, a wszyscy jeden drugiego nieprawości widzieć będzie i przyzna, że słusznie na karanie skazany; a lubo jedni w starości zgrzybiałej, drudzy po urodzeniu pomarli, jedni zdrowi, drudzy ułomni, rąk, nóg niemający, wszyscy jednak powstaną w latach Chrystusowych, który naturę przy zmartwychwstaniu poprawi.

A jako gwiazda różni się od gwiazdy światłością, słońce od księżyca, tak sprawiedliwi różni będą od niesprawiedliwych większą zasług światłością, miłością, cierpliwością, wiarą, statecznością. Tam, sprawiedliwi wiedząc potępieńców dla łakomstwa, wszetecznictwa, pychy, obżarstwa, pomsty, jako larwy stojących, będą mówić: Oto ten, który nie znał Opatrzności Boskiej, ale wszelką nadzieję położył w bogactwach, w godnościach, w szerokich majętnościach, w wygodach swoich i nieprawościach, w pomstach. Dobrze nam, żeśmy ufali, służyli Bogu naszemu, dobrze nam, żeśmy nadzieję mieli w Bogu, a nie w ludziach, wychwalajmyż Go na wieki. Wzajemnie potępieni, widząc sprawiedliwych, których znali, że byli ubodzy, wzgardzeni od nich i od świata, że nad nimi przewodzili, co chcieli, swymi sługami czynili, pogardzali, z nich się naśmiewali, będą mówić: my szaleni, rozumieliśmy, że ich żywot dla ubóstwa, cierpliwości był głupstwem na świecie i koniec ich miał być bez chwały. Oto poczytani są między syny Boże, a między Świętymi cząstka ich jest.

Wtedy będzie się więcej weselić ciało udręczone, niż które w rozkoszy wychowane było. Wtedy pomoże stała cierpliwość, bardziej, aniżeli wielkiej mocy panowanie. Siódmy znak uprzedzający na sąd Chrystusa, krzyż Jego triumfalny, na którym ród ludzki odkupił, z którego widzenia potępieni bardzo będą zasmuceni, bo nim pogardzali, a sprawiedliwi bardzo rozweseleni, że go naśladowali.

Gdy tedy na górze Oliwnej zasiądzie w Majestacie swoim między Aniołami, zgromadzone zobaczy wszystkie ludy i odłączy jedne od drugich, jako odłącza pasterz kozły od owieczek, tych na prawicy, onych zaś wstawi na lewicy, na dolinie Jozafat pod górą Oliwną.

Jaki tam będzie strach, jaka bojaźń, trudno wymówić; jeżeli lud Izraelski pod górą Synaj, gdy odbierali tablice albo prawo od Boga, nie mogli patrzeć na Majestat Pana i słuchać słów Jego, ale mówili: Mojżeszu! niech Pan Bóg nie mówi do nas, bo umieramy: ale ty mów z Panem Bogiem, a my ciebie słuchać będziemy. Jeżeli Daniel prorok i Jan święty na wejrzenie Anioła jakoby umarli padli. Jakoż nie więcej grzesznicy drżeć będą przed Sędzią, którego prawa nie zachowali. Ach! mówić będą: góry i skały upadnijcie i pokryjcie nas od oblicza siedzącego na tronie i od gniewu Baranka, albowiem przyszedł dzień straszny, któż stać może przed straszliwym sędzią? Hieronim święty mówi: Cokolwiekbądź czynię, zawsze słyszę oną trąbę: powstańcie umarli na sąd, drżeć zawsze muszę. O! najłaskawszy Jezu zmiłuj się nade mną, póki jest czas zmiłowania, abyś mnie nie potępił gdy nastąpi czas sądu.

Jeżeli nieprawości uważać będziesz, któż wytrzyma? Nie wchodź w sąd ze sługą swoim, albowiem nie usprawiedliwi się przed obliczem Twoim żaden żyjący; odłączże mnie od kozłów, postaw między barankami.

Uwaga druga. — Od kogo człowiek będzie oskarżonym na sądzie strasznym.

Odpowiedź.

Najprzód od czarta, którego Pismo Święte zowie oskarżycielem braci; albowiem teraz jest poradnikiem do wszelkiego złego, potem będzie potężnym oskarżycielem i instygatorem na sądzie ostatnim; 2) od Anioła Stróża, który będąc pilnym stróżem naszym od grzechu i wszelkiego złego odwodząc, na sądzie będzie oskarżycielem, żeśmy go słuchać nie chcieli; 3) od krewnych, przyjaciół i.t.d. którzy albo ukrzywdzeni, albo złym przykładem zgorszeni, przymuszeni, podarunkami, strachem przywiezieni byli do grzechu.

Skąd dzieci na rodziców, słudzy i poddani na panów, panienki na zwodzicielów, niewiasty na gwałtowników, brat na brata, towarzysz na towarzysza powstaną i skarżyć będą, 4) od sumienia własnego, z którego jako z ksiąg każdy przeczyta wszystkie sprawy swoje; od każdego stworzenia, od wszystkich istot, których na złe używał; 5) od samego prawa Bożego, które znał, a jednak je nie chował; dni święte, których nie święcił, skarby, pieniądze zakopane, które na ubogie, fundacje, na szpitale mógł rozdać, sobie niebo kupić, on je do ziemi, skąd wyszły, zakopał, skarżyć będą; 6) od samego Chrystusa, który prace swoje krwawe dla zbawienia ludzkiego podjęte opowiadać, niewdzięczność zaś złym na oczy wyrzucać będzie.

Tak święty Hieronim mówi: co będziesz czynił grzeszniku gdy przeciw tobie sumienie własne mówić, prawo następować będzie? Oskarżą cię żywioły, powstanie przeciw tobie sumienie własne, żalić się na cię prawo będzie? Oskarży cię i razem powstanie przeciw tobie wszystko stworzenie; jak nie mniej i krzyż Chrystusa. Rany Jezusa potępiać cię będą. Cóż na to powiesz, zamkną usta twoje zdradliwe. Teraz mów: zmiłuj się Panie nade mną, według nieprzebranego miłosierdzia Twego. Objaśnij oczy moje Panie, a będę uważał cudowne sądy Twoje. Brzydzę się grzechami wszystkimi nad wszystko co wiem, Tyś jest Bóg mój i wszystko którego miłuję nad wszystko.

Uwaga trzecia. — Za co człowiek będzie osądzony i wynagrodzony.

Odpowiedź.

Najprzód za myśli próżne, mściwe, pyszne, szkodliwe: cielesne, którymi się bawił, albo je kochał, nie odrzucając zaraz, ale na nie zważał, 2) za słowa próżne, lekkie, uwłaczające, bluźniercze, chociaż żartem, jednak uszczypliwie wymówione, lub słuchane; 3) za uczynki złe i za pilniejsze staranie nabycia dóbr doczesnych aniżeli wiecznych, 4) za grzechy niewiadome, cudze, przywodząc kogo do złego, albo nie odwodząc i nie prowadząc do dobrego, do czego z miłości każdy obowiązany Chrześcijanin; a z powinności każdy przełożony, 5) za uczynki dobre bądź niedoskonałe, bądź złą intencją dokonane, 6) z darów sobie danych, tak duszy jako i ciała, jeżeli ich na dobre użył i onemi Bogu służył, albo bliźniemu dla pomocy, tak duchownej jako dla ciała potrzebnej, 7) z czasu zmarnowanego, którego mógł dla siebie użyć na zbawienie wieczne, a na pożytek i dobro bliźnich.

Będzie wynagrodzony za dobre uczynki, z miłości, w miłości i według miłości, dla Boga, dla siebie i dla bliźniego sprawowane, za co usłyszą wszyscy takie słowa pociechy, że zdumiewać się będą, gdy im Sędzia rzecze: Pójdźcie błogosławieni Ojca mego, osiągnijcie królestwo moje wam zgotowane.

Łaknąłem, pragnąłem, daliście mi jeść i pić. Ciesząc się z takiej łaski, wymawiać się będą: kiedyżeśmy Cię widzieli Sędzio najsprawiedliwszy!, nie pamiętamy. Usłyszą: coście jednemu z najmniejszych moich uczynili, mnieście uczynili. Na oskarżonych zaś i potępionych takowy wyda wyrok: „Idźcie przeklęci do ognia wiecznego, który jest zgotowany czartu i Aniołom jego.”  A tak surową twarzą i zagniewanym sercem najsprawiedliwszy Sędzia wyda ten wyrok, jako mówi Bonawentura święty. Choćby i sama Najświętsza Panna i wszyscy Święci, na kolana za łzami upadając prosili za tym co umarł w grzechu śmiertelnym, Sędzia nie wysłucha, bo czas sądu nastał.

Tu myśl przejmij bojaźnią, przed sądem gotuj sprawiedliwość. Uciekam się do tronu miłosierdzia Twego, mam ufność w litości Twej, której końca nie masz, więcej Ty możesz odpuścić Boże, niżeli ja się dopuścić złego; do Ciebie lekarzu mój na zleczenie, pod Twoją protekcję uciekam się i którego sędziego znaleźć nie mogę, tego Zbawicielem mieć pragnę. Nie upatruj Panie wielkości zbrodni moich, ale według nieprzebranego miłosierdzia Twego, bądź miłościw mnie wielkiemu grzesznikowi. Panie Jezu Chryste, Sędzio żywych i umarłych, postaw mękę, śmierć i krzyż Twój między sądem Twoim a duszą moją, teraz i w godzinę śmierci mojej. Ochotnie teraz wszystkie przyjmę męki, abym od wiecznych uwolniony został, gdyż nie będzie Pan sądził dwa razy jednego. Tu pal, tu siecz, tylko na wieki odpuść. Panie tu nie opuszczaj karania, żebyś na wieki odpuścił.

Uwaga czwarta. —Jak się ma człowiek na sąd gotować i dlaczego sąd ostatni.

Odpowiedź.

Najprzód, dobrze żyjąc, sumienie często roztrząsając, skruchą szczerą, spowiedzią od ciężaru je grzechowego uwalniając; 2) sędziego podarunkami miłosiernych uczynków, tak cielesnych jako i dusznych zawczasu błagając i zniewalając; 3) łaski u Sędziego rozmową przez modlitwę umysłową nabywając, miłości Jego pogardą dóbr doczesnych, czynieniem dobrego, naśladowaniem żywota Jego w ponoszeniu przeciwności przyczyniając sobie; 4) sądy o sobie  niebaczne chętnie znosić, krzywdy podjęte bez marszczenia się podejmować; na żadne się utrapienie nie skarżyć, ale wszystko, naśladując Chrystusa, w cierpliwości ponosić; 5) nikogo nie sądzić, nikim nie gardzić, tylko sobą.

Odpowiedź 2. Dla siedmiu przyczyn.1) aby pokazał, że jest sprawiedliwy Sędzia, Bóg, Pan i Stwórca. Ziemscy bowiem sędziowie, albo nie mogą, albo nie chcą, albo nie umieją dobrze sądzić, albo się zbytnim afektem, albo podarunkami uwodzą, i tak sprawiedliwość cierpi. Pan Bóg zaś umie, chce i może sprawiedliwość wymierzyć, podarunkami nie daje się ująć, bo jest Pan możny; 2) aby grzechy lub ze złości lub ze wstydu, lub innym sposobem świętokradzkim na spowiedzi tajone były obwinione, 3) zasługi i zbrodnie publiczne i jawne, nagrodą i karaniem publicznym były zapłacone, tak według ciała, jak według duszy; 4) aby zniewaga, niesława i pogarda publiczna Chrystusa, publicznym zawstydzeniem niezbożnych, chwalebnie przed obecnością Aniołów i wszego stworzenia nagrodziła się, będą płakać i patrzeć którego zranili; 5) aby się zarumienili i wstydzili ci, którzy sprawy, wyroki Boskie, także i bliźniego postępki, nieuważnie i ciekawie sądzą, 6) żeby niezbożni żadnej wymówki w grzechach nie mieli. 

Obaczą tam młodzieńcy świętego Kazimierza i świętego Kostkę, żołnierze świętego Sebastiana, hetmani świętego Eustachego, królowie świętego Ludwika, gospodarze świętego Izydora, małżonkowie świętą Jadwigę. Zobaczą obu płci wszelkiego wieku i stanu ludzie, którzy się o zbawienie starali, gwałt sobie dla nieba czynili, czemuż i oni czynić nie chcieli? 7) albowiem wiele spraw tak złych, jako Husa, Kalwina, Ariusza i innych heretyków: jak i niemniej dobrych ludzi Apostolskich: świętego Franciszka, Dominika i innych Zakonodawców, aż do końca świata trwać będą;  z których pierwsi dla zgorszenia, karanie wieczne, drudzy zaś dla zbudowania, zapłatę i chwałę odniosą publiczną. Tu wysławiaj mądrość, sprawiedliwość, dobroć i miłosierdzie Boże. „Sprawiedliwyś Panie i Sprawiedliwy sąd Twój, poznałem Panie, że sprawiedliwością są sądy Twoje. Na wieki nie zapomnę sprawiedliwości Twoich. Albowiem onemi ożywiałeś mnie miły Panie, niech będzie serce moje czyste w sprawiedliwościach Twoich, abym nie był pohańbiony.” (Dawid).

Brewijarzyk tercjarski 1856 r.